(Een fragment uit 42 jaar onderwijzer – een pleidooi om met respect te ontkleien en te laten ontluiken. De volledige tekst vindt u hier: https://onderwijsvannutussenvroegerenlater.com/2026/08/31/42-jaar-onderwijzer/)

Onderaan de flink naar boven gegroeide onderwijshiërarchie zijn werk- en leeromstandigheden van veel directies, leerkrachten en leerlingen de voorbije decennia flink gewijzigd. Men is er in geruime mate uitvoerder geworden van ideeën, aanbevelingen of orders van anderen, vaak anderen die ervoor kozen om nooit zelf in een school te werken of voor een klas te staan. Kortom: regelmatig kakofonie wegens te veel bevelhebbers en adjudanten, maar… te weinig uitvoerders. Wat daardoor verkeerd begon te lopen, werd bovendien dikwijls in de schoenen geschoven van directies, leerkrachten of leerlingen.

Onderwijsbeleid leek vaak te worden gevoerd op basis van enkele steeds terugkerende krantenkoppen waarbij de schoolpedagogische benadering op de achtergrond werd geduwd. Ik vermoed dat het deels daarom moeilijk is geworden om mensen aan te trekken voor een job als directeur of leerkracht.

Er heeft zich gedurende mijn loopbaan een (invloed)rijke, groeiende en soms verstikkende kleilaag gevormd omheen scholen. Theorie en praktijk zijn toen te ver uit elkaar gegroeid. Veel theoretici begonnen te zweven in een baan omheen het vele concrete werk van leerkrachten en directeurs.

Die mensen moeten nu vaak spartelen om nog tot de essentie van hun schoolwerk te kunnen komen. Het is me heel mijn carrière opgevallen dat een aantal irrelevante zaken of administratieve verplichtingen koel werden onthaald op het werkveld zelf. Ik merkte daarin geen onderscheid tussen oudere of jongere collega’s.

Voor wie geïnteresseerd is in de volledige tekst: https://onderwijsvannutussenvroegerenlater.com/2026/08/31/42-jaar-onderwijzer/

Alles teksten van de blog: https://onderwijsvannutussenvroegerenlater.com/

Welkom!